Ken je de regels voor het gebruik van bijvoeglijke naamwoorden in het Frans, dan pas je die ook toe op kleuren. Ja toch? Nee, zo simpel is het helaas niet.

Meestal gedragen kleuren zich als gewone bijvoeglijke naamwoorden. Dat betekent dat ze zich aanpassen aan het geslacht (mannelijk/vrouwelijk) en het getal (enkelvoud/meervoud) van het zelfstandig naamwoord waar ze bij horen.

• une voiture verte: Een extra e voor het vrouwelijk enkelvoud.
• des jupes bleues: Een es voor het vrouwelijk meervoud.

Uitzondering

Is de kleur eigenlijk de naam van een vrucht, bloem of edelsteen, verandert het woord niet.

• des yeux marron: Geen extra “s”, want het verwijst naar de vrucht van de kastanjeboom.
• des gants cerise: Geen extra “s”, want het verwijst naar de kers.

De bekendste voorbeelden zijn: marron (kastanje), orange (sinaasappel), cerise (kers), crème en turquoise.

Uitzondering op de uitzondering

Er zijn een paar kleuren die officieel ook zelfstandige naamwoorden zijn, maar die zich toch aanpassen als een gewoon bijvoeglijk naamwoord:

• Rose (roos)
• Mauve (kaasjeskruid)
• Pourpre (purper/slak)
• Écarlate (scharlaken)
• Fauve (wild dier/reebruin)

Je schrijft dus wel: des crayons roses.